باتو یاد هیچ کس نبود روا

---

ای خدا ای فضل تو حاجت روا

با تو یاد هیچ کس نبود روا

قطره ی دانش که بخشیدی ز پیش

متصل گردان به دریاهای خویش

قطره علم است اندرجان من

وارهانش ازهواوزخاک تن

صدهزاران دام ودانه است ای خدا

ماچومرغان حریصی بی نوا

گرهزاران دام باشدهرقدم

چون توبامایی نباشدهیچ غم

ازخداجوییم توفیق ادب

بی ادب محروم شدازلطف رب

بی ادب تنهانه خودراداشت بد

بلکه اتش درهمه افاق زد

مولانا